Gazetarja e njohur Sonila Meço ka ndarë një detaj të veçantë nga jeta e saj, duke zbuluar se ka qenë shoqe klase me nutricionisten e njohur Blerina Bombaj.
Në një postim në rrjetet sociale, Sonila ka publikuar një foto të dyshes, duke rikthyer kujtimet nga gjimnazi dhe miqësia e tyre e hershme.
Meço ka shkruar në një dedikim të gjatë se ndonëse jeta i ndau për një kohë, rrugët e tyre u kryqëzuan sërish vite më vonë.
Ajo kujton me nostalgji orët e kimisë dhe vizatimit teknik, të mbushura me të qeshura, si dhe ndikimin e mësueses së anglishtes, Natashës, e cila njëkohësisht ishte edhe nëna e Blerinës.
“Shtëpia e saj ishte një ‘muze’ kulture,” – shton Sonila, duke vlerësuar edukimin dhe pasionin e mikeshës së saj për mirëqenien dhe natyrën.
“Kjo çupëlina, që e kam pushtuar me krahun tim të gjatë më ka bërë shoqëri përgjatë dy viteve të para të gjimnazit, duke më trishtuar për dy vite të tjerë me ikjen për studime jashtë ende pa bërë 16 vjeç.
Kam qeshur shumë me të, sidomos përgjatë orëve të mërzitshme të kimisë e vizatimit teknik, aq sa po të ketë heshtje rrotull ende dëgjoj kukurisjet prej vendeve ku na hallakatte fantazia.
Ama kurrë nuk arritëm të imagjinonim se edhe pas 30 vitesh, do të qeshnim me shpirt, të përfshira në biseda energjike për çfarë na gazmon shpirtin.
Sa herë e tepronim me ojnat tona, pas shpine na shkundte melodia e zërit të mësueses së anglishtes, Natashës së jashtëzakonshme në formim e pedagogji. “Më të përmbajtura vajza”,- dëgjohej në korridoret e Ismailit dhe ndërsa për mua ngjante muzikë, Blerinës i paralajmëronte furtunë në shtëpi. Natasha e Anglishtes, siç e njihnin dhe adhuronin të gjithë qe mami i Blerinës. Bibliotekë ambulante e quanim. Me babanë, diplomuar në Sorbonne, shtëpia e Blerinës qe një “muze” kulture. Dhe e doja shumë edhe për këtë.
U ndamë për shumë gjatë, për t’u ritakuar tek e Diela Shqiptare, Blerina me rubrikën e saj të famshme me këshilla nutricionizmi, unë si bashkëprezantuese dhe redaktore e pjesës së parë të maratonës televizive. Pasi u rigjetëm nuk u ndamë më, siç i kishim premtuar njëra-tjetrës në vitin e dytë në gjimnaz. Sepse Blerina është fat në jetë. Për çfarë di e bën. Mrekullisht.
Si një guru mjeshtëruar në kujdesin më sublim, atë të dashurisë për veten. Duke i shërbyer shëndetit, stomakut dhe shpirtit. Po, po, edhe shpirtit. Sepse në recetat e saj kyçen pasuritë e çmuara të natyrës, elikziret e tokës, nga pemët e ullinjve, vreshtat, kopshtet e serat ku nuk spërkatet asnjë pesticid e ku çdo produkt marinohet nga bekime organike të natyrës në frekuencat e larta të saj. E ku kafshët rriten me dashuri bio prej punëtorëve të zonave përreth. Kjo e bën agroturizmin e Blerinës një burim jetese e begatie për fshatra të tërë midis trekëndëshit të tri kalave, të Prezës, Krujës e Petrelës. Por edhe një tempull energjie të pastër. Nga ajo, që ta do xhani.
Ndërsa ngarendim nëpër shtigjet e fermës, si dikur nëpër kthinat e rrugës Bardhyl koha është rrudhur pa kuptim përmidis kujtimesh dhe vetëm fëmijët tanë na shkundin nga kukurisjet, si zëri i zysh Natashës pas shpinës sonë dikur.
Po ç’rëndësi ka ç’ndodhi e ç’do të ndodhë, ne jemi këtu tani, në Laknas, nën ullinj e pemë mesdhetare, duke thithur natyrë e gëzuar të mirat e saj prej mundit të djersitur të njerëzve punëtorë në “parajsën” e drejtuar aq mençurisht prej Blerinës. Blerinës sime, që e kam pushtuar si dikur me krahët e mi të gjatë si për t’i ruajtur shpinën. Ka plot jetë në këtë miqësi. Faleminderit Blerinë!”